TOEN WIJ VORIG JAAR JUNI ons huis in Nieuw-Zeeland hadden verkocht en op het punt stonden naar Europa te vertrekken om daar een nieuwe woonplek voor de komende paar jaar te vinden, twijfelde ik of ik mijn fototoestel zou meenemen. Ik had ‘m al in mijn handen, maar besloot ‘m terug te leggen in de kast. Het was voor het eerst dat ik zonder camera op reis ging en er ging een wereld voor me open!

Pas vijf maanden later kwam mijn Canon camera weer tevoorschijn nadat onze zeecontainer met meubels in onze nieuwe woning gearriveerd was en wij ons door stapels verhuisdozen heen worstelden. Ik keek een beetje meewarig naar het kleine wonder der techniek. Ik had ‘m geen seconde gemist!

Hoe mooi de uitvinding van de fotografie ook is, het leidt ons vooral tijdens de vakantie enorm af van het hier en nu. Op vakantie zijn we immers meer bezig met het maken van interessante foto’s dan met de ervaring zelf: de ervaring van in een andere omgeving zijn, in een andere cultuur, met andere gebouwen, andere bomen, andere dieren, andere mensen, ander voedsel, andere geuren en andere kleuren.

Hoe vaak komt het niet voor dat deze nieuwe ervaringen maar deels doordringen, omdat we veel indrukken slechts door de krappe lens van een fototoestel bekijken?

Ik denk dat we er allemaal wel een beeld van hebben, van die mensen die op vakantie uit een bus komen rollen, prompt hun iPhone op de toeristische attractie richten en na het klikken alleen nog maar over hun gadget gebogen staat om te kijken of de buit binnen is.

Het maken van foto’s tijdens de vakantie belet ons om in het nu te zijn. Want nog terwijl we druk zijn met fotograferen, lopen we al op de zaken vooruit en verheugen we ons op de reacties die dit versgeschoten plaatje op Facebook zal opleveren! Snel naar het dichtstbijzijnde wifi-café dus en versturen die hap!

We vergeten gewoon te genieten van wat er is, te ervaren wat er is  — alleen maar om iets vast te  leggen voor onze toekomstige ik. En daarbij vergeten we onze nu-ik: de ik die hier en nu op deze vakantie op deze plek is.

Daarbij versterkt fotografie onze ego-drift, omdat we ontzettend graag aan anderen willen laten zien hoe cool wij wel niet zijn dat wij middenin Kuala Lumpur, op de Noordpool of aan de oevers van de Amazone rivier staan. We houden onszelf voor de gek als we denken dat het dan een meer waardevolle vakantie is. Want je bent dan toch weer bezig met wat anderen over je zouden moeten denken.

Doe mindfulness deze vakantie

Als je reeds op vakantie bent of binnenkort vertrekt, overweeg dan eens een paar dagen op fotografie-dieet te gaan. Probeer bij aankomst in je nieuwe omgeving de camera thuis te laten en eerst eens te zijn, in plaats van te doen en meteen als een bezetene je indrukken vast te leggen op de digitale plaat.

Kijk eerst eens gewoon goed om je heen, met wakkere ogen. Ruik de vreemde geuren. Hoor de nieuwe geluiden. Betast de warme stenen van die mooie tempel. Proef het onbekende voedsel. Rustig, bewust, met volle aandacht voor het hier en nu, zonder geneuzel met lenzen, functies, zoomen en uitkaderen. Zonder Facebook, Flickr en Instagram. Zonder uploaden, sharen, taggen en categoriseren.

Gewoon… zoals het leven zich op dat moment aan je voordoet. In de werkelijkheid.

Want hoe mooi fotografie tegenwoordig ook is, niets is mooier, kleurrijker en interessanter dan het werkelijke leven. Omdat het echte leven je fullcolour herinneringen geeft die niet in statische plaatjes te vangen zijn.

Succes!
Marisa